Veronika

Daj sobie dziewczyno w końcu spokój! Cz.3

Proszę komentujcie, bo nie wiem czy pisać …

Wszystkie wspomnienia wróciły. Nagle usłyszałaś, że ktoś do ciebie podchodzi, zobaczyłaś go

H: [T.I] co się stało? Czemu uciekłaś teraz?

[T.I] Kurwa, Harry jeszcze się pytasz czemu?

H: T.I wiem, przepraszam. [T.I] przepraszam cię za wszystko, wiem ze cie skrzywdziłem, ale to przez te brukowce. Ja…ja wtedy nie wiedziałem.. proszę wybacz- ostatnie słowa powiedział niemal płacząc

[T.I] Harry, ja ci już chyba nigdy nie wybaczę… za dużo złych wspomnień

H: Ale pamiętasz te dobre?

[T.I] Pamiętam, ale to niczego nie zmienia, to nie ja nazwałam mnie dziwką tylko ty….. Jak się wyprowadzałam to nawet się nie  pożegnałeś, tylko chłopcy!

H: [T.I] wiem, nie wiem jak bym mógł cię przeprosić.. proszę powiedz- łza poleciała mu po policzku

[T.I] Ja też nie wiem.. teraz tylko proszę żebyś zostawił mnie w spokoju

H: Nie, nie zostawię cię, bo nie chcę cię znowu stracić przez swoją głupotę!

[T.I] Harry kurwa, zostaw mnie! Ja chcę być sama!

Harry ostatni raz na ciebie spojrzał i odszedł. Słyszałaś tylko kłótnie między nim a chłopcami, ale nie wiesz dlaczego.

Nagle nie wiesz skąd pojawiła się Andżelika

A: T.I co się stało

T.I Harry.. Harry tu był i mnie przeprosił, ale ja już mu nie potrafie chyba wybaczyć- właśnie kurwa CHYBA

A: Proszę idz do domu odpocznij, ja się zajmę chłopakami.

T.I Nie ja zostane i ci pomoge

A: Idz do domu!! Ja się zajme i już trzeci raz nie będę powtarzać- krzyknęła na ciebie

Ty tylko się z nia pożegnałaś i ubrałaś kurtke. Chciałaś już wyjść gdy nagle ktoś złapał cie za rekę. Odwróciłaś się i zobaczyłaś Zayn’a

Z: Proszę [T.I] nie wychodz, Harry jest już teraz załamany

[T.I] Nie Zayn ja muszę iść.. przepraszam

Z: To chociaż daj mi swój adres lub numer telefonu.

Wzięłaś z torebki kartke i zapisałaś mu swój numer i adres

[T.I] Proszę Zayn, tylko nie dawaj Harremu .. proszę

Nie czekałaś na odpowiedz tylko wyszłaś…..

Dla mojego kochanego Budynia <3